Gräwe, Reijseger, Hemingway - Sonic Fiction (CD)

De muziek van dit trio is gemakkelijker te karakteriseren dan te beschrijven, omdat de rijkdom aan kleuren, stemmingen, texturen en melodieën vloeiend genoeg is om niet alleen van stuk tot stuk, maar van moment tot moment te verschuiven. Voor mij is hier een Europese esthetiek aan het werk, een mengeling van moderne en historische bronnen met het bitterzoete kruid van folkloristische elementen van eigen bodem. Het is een delicate, veeleisende jongleertruc, waarbij ze putten uit ervaringen uit het verleden terwijl ze alert en eerlijk blijven voor de onmiddellijkheid van dit specifieke moment. Hun intuïtieve tactieken zijn vaak betoverend, omdat ze tegelijkertijd elkaars bewegingen schaduwen, spontaan nieuwe richtingen suggereren, en individuele perspectieven in stand houden; Reijseger etst behendige melodische contouren uit de kleinste effecten, Hemingway spoort aan en verfraait, Graewe - met een heldere articulatie, een oor voor pianosonoriteiten, en een vastberaden vasthoudendheid aan bouwsteenfundamenten - zorgt voor structurele ondersteuning en lyrische veranderingen. - Art Lange?