Gary Cooper - Diabelli Variations (SACD)

De beslissing om voor deze opname een historisch Weens instrument te gebruiken - gebouwd in het jaar waarin Beethoven zijn Diabelli-variaties voltooide – spreekt in zekere zin voor zich. De Walter und Sohn vleugel die hier te horen is, is onlangs prachtig gerestaureerd door Edwin Beunk en is zowel een prachtig als een charmant instrument. Bij het benaderen van de tijdloze, expansieve klankwereld van Beethovens late, grote werken wordt elke piano voortdurend op de proef gesteld; historische instrumenten van niet veel meer dan tweehonderd jaar oud bovendien! Dit is de eerste commerciële opname, voor zover ik weet, die dit meesterwerk stevig in de klankwereld van de vroege jaren 1820 probeert te plaatsen, toen het werd bedacht en voor het eerst werd gespeeld. Daarbij worden de luisteraar misschien verborgen kleuren en texturen onthuld: want piano's uit deze periode hebben alles te maken met kleur, terwijl ze tegelijkertijd heel weinig te maken hebben met pure kracht, briljante helderheid of een vermogen om moeiteloos vol te houden: de klankwereld waaraan we in de 21e eeuw meestal gewend zijn. Daarom is de uitdaging voor zowel instrument als uitvoerder bij het gebruik van historische piano's aanzienlijk (inclusief af en toe hoorbare pedaal- en actieruis, waarvoor ik het geduld en begrip van de luisteraar vraag), maar naar mijn gevoel zeker de moeite waard, omdat er alleen maar extra beloningen kunnen worden verkregen door vanuit verschillende perspectieven gebieden van dit immense, mystieke, tijdloze kunstwerk te belichten.