Florilegium - Paris Quartets Volume 3 (SACD)

Ondanks de duidelijke pogingen van Georg Philipp Telemanns moeder om haar zoon in zijn jeugd te waarschuwen tegen 'notenvergiftiging' (Notengift), werd Telemann (1681-1767) een van Duitslands meest productieve, toegankelijke en populaire componisten in zijn tijd. Toen hij in Leipzig rechten ging studeren, liet hij met opzet alle instrumenten, muziek en handschriftpapier achter. Toen zijn kamergenoot echter in zijn ondergoed een psalm ontdekte die hij op muziek had gezet, werd zijn ware roeping als musicus nooit meer in twijfel getrokken, zoals hij in zijn memoires schrijft. Door zijn reizen en de vele vooraanstaande functies die hij tijdens zijn leven bekleedde, kwam hij in aanraking met een groot deel van de maatschappij, waardoor hij de nieuwste muzikale stijlen kon opsnuiven. Als kapelmeester van graaf Promnitz in Sorau, een van de eerste functies die hij bekleedde, was hij bijvoorbeeld verplicht te studeren en te componeren in de stijl van de grote Franse meester Jean Baptiste Lully. Het onmiddellijke resultaat was de voltooiing van tweehonderd Franse 'Ouvertures' in slechts twee jaar. (Händel merkte op dat zijn landgenoot muziek componeerde met het gemak waarmee een ander een brief zou schrijven) Het is goed gedocumenteerd dat Telemanns tijdgenoten zich verwonderden over zijn beheersing van de Franse, Italiaanse en zelfs Poolse nationale muzikale idiomen die hij in zijn werken verwerkte. De 'Parijse' kwartetten (1730) en de 'Nouveaux Quatuors' (1738) zijn een mooi voorbeeld van zijn bijdrage aan de instrumentale muziek in de barok. Terwijl ze zijn beheersing van Corelli's Italiaanse Sonate/Concerto vormen en Lully's Franse Suite invloeden weerspiegelen, vormen ze ook een vertrekpunt voor de vooruitstrevende conversatieve galante stijl....