Chiaroscuro Quartet - String Quartets, Op. 18 Nos. 1-3 (SACD)

Voor een strijker zijn Beethovens 16 kwartetten van eenzelfde belang als zijn sonates voor een pianist, of zijn symfonieën voor een dirigent. Als geheel vormen ze het hoogtepunt van alle kamermuziek die daarvoor is gecomponeerd, en tot op de dag van vandaag blijven ze een ijkpunt voor elke componist van strijkkwartetten. Het Chiaroscuro Kwartet begint zijn cyclus van deze werken op dezelfde plaats als Beethoven, met de reeks Op. 18, waarmee hij zich gedurende het grootste deel van de twee jaar (1798 - 1800) intensief bezighield. De moeite die hij in deze kwartetten stak was zeker te danken aan het feit dat hij veel had om waar te maken - ze zouden worden vergeleken met die van Haydn en Mozart, die het genre hadden verheven tot het ultieme voertuig voor 'geleerde' smaak en subtiele, beschaafde muzikale conversaties. Beethoven was duidelijk vastbesloten dat de zes Op. 18 kwartetten een zo breed mogelijk overzicht van zijn kunst moesten geven. Van de drie werken op dit eerste deel is nr. 1 in F-major het meest imposant in omvang en het breedst in expressief bereik. Ter vergelijking: het tweede kwartet, in G-major, is meer urbaan en lichtvoetig, en ademt de sfeer van een achttiende-eeuwse komedie van manieren à la Haydn. Het meest lyrische van de reeks is Kwartet nr. 3 in D groot, dat ondanks zijn nummering waarschijnlijk het eerste kwartet was dat Beethoven voltooide.