Cello Concertos (CD)

DE VOORBEREIDING Pieter WispeiweyDe voorbereiding van deze twee concerti voor een opname betekende dat ik niet alleen de partituren kon bestuderen, maar ook de opnamen van deze stukken die door de componisten zelf waren gedirigeerd. Dit was een voor de hand liggende mogelijkheid voor het Lutoslawski concert, maar minder voor het Elgar concerto, aangezien Elgar's eigen opname met Beatrice Harrison pas vrij recent beschikbaar is gekomen. Het was ook fascinerend om een ontegenzeggelijk legitiem alternatief te hebben voor de legendarische, inspirerende Du Pr-Barbirolli opname, die heel anders klonk hoewel beide solisten jonge en gepassioneerde vrouwelijke cellisten waren. Het is een groot voorrecht en een groot genoegen voor een musicus van vandaag om te kunnen genieten en analyseren van de ontelbare opnamen die thans beschikbaar zijn van de meeste muzikale meesterwerken. Het enige gevaar is dat men ontmoedigd wordt om zelf een poging te wagen (niet ondenkbaar in het geval van het Elgar Concerto in het post-Du Pr tijdperk); maar in het algemeen zou het negeren van de rijkdom aan opnamen betekenen dat men ontkent dat men altijd, op de een of andere manier, beïnvloed is (zelfs door toevallige bronnen zoals de platenverzameling van zijn grootvader). Daarom is het beter om de blik zo breed mogelijk te houden en gewoon te hopen dat sommige sporen van individualiteit zich niet laten ontkennen. Gelukkig is goede muziek onsterfelijk en is interpretatie gewoon een kwestie van muziek nieuw leven inblazen, het verhaal opnieuw vertellen, en vertalen voor een hedendaags publiek. Natuurlijk doen musici dit met het idee dat een bepaalde interpretatie het meest succesvol is als zoveel mogelijk wordt gestreefd naar de stijl van uitvoering waarin men zich kan voorstellen dat de componist verwachtte dat het stuk zou worden uitgevoerd. De resultaten, met name op het gebied van de "oude" muziek in de afgelopen 20 jaar, zijn ongelooflijk en tot de verbeelding sprekend, hoewel de veelbesproken "authenticiteit" natuurlijk een relatieve kwaliteit is. De beoogde authenticiteit kan immers alleen hebben bestaan gedurende de eerste week na de compositie van een bepaald werk, of hooguit gedurende de eerste 10 jaar (maar dan alleen bij bepaalde specifieke uitvoeringen).