No One Loves You

Blis.'s debuutalbum No One Loves You, uitgebracht in 2017, combineert emo, punk en shoegaze tot een rauwe, emotioneel geladen verkenning van zelfspot, vaderschap, familietrauma's en antireligieuze sentimenten. De in Atlanta gevestigde frontman Aaron Gossett levert gespannen, hoge zang die varieert van gedempte fluisteringen tot intense schreeuwen, ondersteund door krachtige akkoorden, dreunende gitaren, sprankelende riffs en explosieve instrumentatie die doet denken aan American Football, Brand New en Pedro the Lion. Het album bouwt voort op de vorige EP van de band met zwaardere punkagressie en shoegaze-waas, waardoor een griezelig contrast ontstaat tussen de donkere tekstuele thema's en de onschuldige hoesafbeelding van Gossetts pasgeboren kind, wat een diepe, catharsische emotionele impact teweegbrengt die gevoel boven perfectie stelt. Ondanks enkele repetitieve refreinstructuren en vocale contrasten, verdient het album met zijn ingewikkelde, experimentele maar toegankelijke geluid veel lof voor zijn samenhangende verhaal en herkenbaarheid, waardoor het een opvallend debuut is in de emotionele rock. Critici benadrukken het zelfverzekerde muzikantschap, de pakkende hooks en het vermogen om een band te creëren door middel van sombere maar niet hopeloze verhalen, en sporen luisteraars aan om de teksten erbij te lezen voor een volledige onderdompeling. Deze cd, uitgebracht door Sargent House, geeft de volledig gevormde stijl van Blis. weer, waarbij de twinkeling van midwest emo wordt gecombineerd met indie rock-gevoeligheid voor herhaaldelijk headbangen.