Portais

De piano is eigenlijk een heel orkest teruggebracht tot één instrument. Het bereik van het instrument, variërend van diepe bassen tot hoge tonen, biedt de solo pianist oneindige mogelijkheden tot muzikale expressie: het portaal naar sublieme plekken. Het album ‘Portais’ (portals) van pianist Henrique Gomide is samengesteld uit een selectie van het repertoire van grote Braziliaanse componisten: Garoto (1915-1955), Egberto Gismonti (1947) en de meesters van het Braziliaanse songbook Ary Barroso (1903-1964), Edu Lobo (1943), Chico Buarque (1944) en Guinga (1950). Henriques arrangementen van deze liedjes zijn ingenieus, verfijnd en vol levenslust. Naast deze stukken zijn er ook Henrique Gomides 'miniaturas' te horen. De geïmproviseerde miniaturen zijn micro-portals waar de pianist plaatsen, gevoelens en herinneringen aan zijn thuisland bezoekt. Het was een lang gekoesterde wens om arrangementen en improvisaties op een album te combineren. De ‘miniaturas’ van Portais zijn de onvermijdelijke creatieve uitbarstingen als gevolg van het bestuderen van de grote Braziliaanse componisten.De aanleiding om een solo-programma te spelen was de uitnodiging om het concert van de 27e editie van het International Jazz Piano Festival in Praag te openen in 2022. Zonder de vertrouwde ondersteuning van een bassist, drummer, gitarist of zanger en zonder geschreven noten, ontstond, heel natuurlijk, dit Braziliaanse solo piano programma. Het proces van dit album bracht Henrique Gomide veel ontdekkingen. Hij ontdekte (tot zijn verbazing…) hoe leuk het is om solo te spelen. Dat het begrip 'ruimte' een nieuwe dimensie krijgt als we alleen zijn; dat de solo een vorm van meditatie, van reflectie en van hereniging met zichzelf kan zijn. En vooral: dat we nooit echt alleen zijn.