Nabucco

Dit is een recensie van de Weense Staatsoper-productie van Nabucco uit 2001 met Leo Nucci en Maria Guleghina. Deze uitvoering was adembenemend, zowel door de schoonheid van de zang als door de uitmuntendheid van het acteerwerk: het moet gezien en gehoord worden om het te geloven. De constante verwijzingen naar de Holocaust verhogen de emotionele ante tot een breekpunt. Het tempo is pak slaag, een buitengewone scène vloeit snel voort op de hielen van de vorige. De muziek en de emoties gaan op volle toeren. Het O mi patria-koor wordt gezongen met de zangers gekleed in grauwe kleding in de stijl van de jaren '30 en elk met een grote foto vast van, zo denken we, echte slachtoffers van de nazi's. Kijken naar dit is een echte ervaring, niet alleen een entertainment. Terwijl je zintuigen in vervoering worden gebracht door de muziek en het acteren, blijft je geest zeuren en onderbreken, hoe kan dit ooit gebeuren, hoe kunnen mensen zich zo gedragen. Ook hoe kon Verdi zo'n vooruitziende opera hebben geschreven, waarin de verschrikkingen van de twintigste eeuw werden toegelicht voordat ze hadden plaatsgevonden. Dit is een opera om over na te denken en over te huilen en het heeft de hoogste behandeling gekregen die het verdient in deze prachtige versie.