Morrison Van - Magic Time

Jazzism oordeel: *** Alsof je een breezer drinkt die aangelengd is met spumante. De nieuwe cd van de ouwe Morrison is licht als een veertje en laat na beluistering weinig sporen na. En toch is dit een album waar de Ierse zanger zoveel mogelijk variatie wilde inbouwen. Zo zijn er toespelingen op de Keltische afkomst, ludieke experimenten met R&B, oefeningen in mystiek en eerbiedige buigingen naar jazzclassics. In dezelfde volgorde: titels als Celtic New Year, Lonely and Blue, The Lion This Time en This Love of Mine. Maar ondanks de variatie is de zang van Morrison deze keer erg vlak en gelijksoortig. Hij zingt zoals hij altsax speelt, en dat is helaas geen compliment: hij stoot de lettergrepen meer uit dan dat hij ze zingt, en ook qua timing klinkt hij niet erg overtuigend. Je krijgt de indruk dat Morrison wel zijn best deed, maar ook veel tegelijk wilde. En het lijkt erop dat men zijn stem in de studio zoveel mogelijk van rafels wilde ontdoen - een gevoelig verlies van expressie. Coen de Jonge