Lost Album

Jazzism oordeel: ****Deze opnamen van 1980 dateren uit de tijd dat de Malinezen Keita en Manfila in vrijwillige ballingschap in het Ivoriaanse Abidjan verkeerden. Door de rauwe emotionaliteit en de evenzo ongepolijste opnamekwaliteit is The Lost Album een waardevolle aanvulling op de discografie van beide heren. De titel moeten we niet helemaal letterlijk nemen, want een deel van de stukken was eerder in slechtere geluidskwaliteit wel te verkrijgen. In deze fase van hun ontwikkeling van zowel de zanger als de gitarist klinken veel traditionele elementen door, zoals in de declamerende presentatie van Keita, de dan kennelijk verplichte achtergrondkoortjes en de onverstoord voortkabbelende balafon, de West-Afrikaanse xylofoon. Opvallend zijn de begeleidingspartijen van een verder onvermelde trompettist. Het gitaarwerk van Manfila is dan al sterk geïnspireerd door de kora, een speelwijze waarmee Manfila later nog in Europa in disco's de aandacht wist te trekken. Met dit album hebben we geheel akoestische verzameling waarin de nuance van elk instrumentale en vocale frase mooi de ruimte krijgen.Ken Vos, redactie Jazzism