Light Years Away

Tweede Dusty Stray album 'Light Years Away' van Dusty Stray. Na het succes van het eerste album 'Tales Of Misfortune And Woe' koos Dusty Stray voor een bijzonder project als opvolger. Jonathan Brown, de man achter Dusty Stray, dook onder in Parijs en Amsterdam om opnames te maken samen met JB Meijers (De Dijk) en Ken Stringfellow, bekend van The Posies, REM en Big Star. Het resultaat is Light Years Away. Light Years Away Met een koffer vol materiaal toog Jonathan Brown naar de studio. In zijn baggage: een bulk liedjes over uiteenlopende onderwerpen zoals ontvoeringen door buitenaardse wezens, de griezelige kunstenaar Henry Darger, maar ook meer universele thema's als eenzaamheid, lust, verlangen en onbeantwoorde liefde. Na de tijdloze collectie moordballades op Tales Of Misfortune And Woe, die hun oorsprong kenden in de Amerikaanse folktraditie, maakt Texaan Jonathan Brown met Light Years Away ook uitstapjes naar country, rock, jazz en speelt hij hier en daar met licht psychedelische tinten. Jonathan Brown: 'I wanted to expand my songs into larger musical landscapes.' De opnames mondden uit in lange, bezielde sessies. Gedrieën bespelen Brown, Ken Stringfellow en JB Meijers het merendeel van de instrumenten, van gitaar tot guitaret en van piano tot omnichord. En behalve het spelen op instrumenten wordt er flink gestampt - mét en zonder schoenen, hard geslagen op de rug van piano's en gebruik gemaakt van zeldzame oude microfoons en analoge effecten. In het resultaat heeft elk liedje een eigen muzikaal universum gekregen. Jonathan Brown: 'We made a point of making each song have its own little world.' Op Light Years Away zijn als gastmuzikanten ook te horen Gert-Jan Blom (Beau Hunks), René van Barneveld (Urban Dance Squad), Pim Kops (De Dijk) en Jesje de Schepper. De cover van het album en het booklet van 20 pagina's zijn gevuld met collages die Jonathan Brown zelf ontwierp. Jonathan Brown Jonathan Brown werd geboren in Taiwan en groeide op in Texas als zoon van een dominee en een psychologe. Na de kunstacademie begon hij er aan een carièrre als kunstenaar. Zijn collages worden tentoongesteld in galeries en op kunstbeurzen in de Verenigde Staten en in Europa. Juist toen Brown ook doorbrak als muzikant en hij met zijn band HUMO het album No More Room uitbracht bij Houston Party Records, lokte de liefde hem naar Nederland. Hier, in Amsterdam, schreef hij LEE HARVEY OSWALD The Musical - opgevoerd in Nederland en op het Edinburgh Fringe Festival. Daarna richtte hij Dusty Stray op. Het debuutalbum Tales Of Misfortune And Woe behoorde tot de top 10 album van de Volkskrant in 2009. Pers over Tales of Misfortune and Woe: "...heeft hij met deze Tales of Misfortune and Woe een wonder verricht. Het album is gemaakt met Nederlandse muzikanten. Het kan moeiteloos de vergelijking doorstaan met het beste wat Amerika voortbrengt aan folkballads. Intiem, bijna huiselijk klinken Browns liedjes van moord en tegenslag. De arrangementen zijn vernuftig en beheerst..." Ariejan Korteweg, DE VOLKSKRANT "De songs van Dusty Stray klinken simpel en lieflijk. Maar ondertussen gebeuren er de vreselijkste dingen. Zeker als je ze vertolkt ziet worden door de vriendelijk kijkende zanger Jonathan Brown, komen de ijzingwekkende teksten hard aan. Alsof Bambi plots een boksbeugel aan haar hoefje heeft. Uniek, zeker voor Nederland." Sander Donkers, VRIJ NEDERLAND "...heeft een onderhuidse wrangheid die de toch al uitstekende liedjes naar een veel hoger plan tilt." Eric van Domburg Scipio, HEAVEN "Het is allemaal schitterend duister, en het koppelen van mooie en toegankelijke muziek aan morbide teksten komt zelden voor" AMERICANA.UK