Tramhaus - The First Exit (LP)

Het album The First Exit van Tramhaus is het langverwachte debuut van deze Rotterdamse vijfkoppige postpunkband. Uitgebracht in 2024 op LP door Subroutine Records, weet Tramhaus op bijzondere wijze het rauwe, energieke karakter van de hedendaagse postpunk te verenigen met een urgent en dansbaar geluid. De plaat is opgenomen in een voormalige bollenloods in de zuidelijke regio van Nederland, wat heeft bijgedragen aan het behoud van de spontane livementaliteit die de band kenmerkt. De sfeer van het album is explosief: het is een messcherpe, dertig minuten durende rollercoaster die luisteraars meesleurt in een wereld van ruwe emotie, spanning en euforie. Qua genre beweegt The First Exit zich op het snijvlak van postpunk, noise en alternatieve rock. De invloeden van bands als Parquet Courts zijn merkbaar in de dynamische wisselingen tussen rauwe, gejaagde passages en meer ingetogen, maar altijd directe stukken. Het album daagt de status quo uit en laat geen moment los: het laat een spanning horen tussen het bezonnen en het brute, vaak versterkt door de expressieve vocalen van zanger Jansen. Opvallende tracks op het album zijn onder andere The Cause, waarmee het album opent en direct de toon zet met krachtige, ‘caveman’ vocals. Deze track grijpt je bij de keel en laat je niet meer los. Een ander hoogtepunt is Once Again, die een wat rustiger karakter heeft zonder aan urgentie in te boeten, en die het experiment en de absurditeit van het digitale tijdperk in de bijbehorende videoclip weet te vangen. Ook het nummer Semiotics springt eruit vanwege zijn gestileerde kracht en scherpe, poëtische teksten. The First Exit is een plaat die uitblinkt in zijn dynamiek, zijn subtiele balans tussen emotie en intensiteit, en een broeierige, fysieke energie die bijna tastbaar wordt. Het is een album dat klinkt als het perfecte soundtrack voor een drag race vol gevoelens, en dat de luisteraar uitdaagt zelf betekenis te geven aan de indringende muziek en de fragmentarische, filmische verbeelding die Tramhaus biedt. Hiermee bewijst de band met hun debuut een staalkaart van hedendaagse postpunk te zijn, en geven ze een niet te negeren visitekaartje af.