Tanukichan - Gizmo (CD)

Tanukichan bracht met Gizmo een tweede studioalbum uit dat valt binnen het genre shoegaze en dream pop, met invloeden uit indie rock. Het album verscheen op CD en kenmerkt zich door een dynamisch geluid dat laveert tussen zware, gruizige gitaren en dromerige melodieën. De productiestijl combineert donkere, zware instrumentatie met lichte, zweverige zang, waardoor een gelaagde en soms onstuimige sfeer ontstaat die typerend is voor hedendaagse shoegaze. De band rondom zangeres en songwriter Hannah van Loon – samenwerkend met Chaz Bear (Toro y Moi) – weet op Gizmo een authentiek en toegankelijk geluid neer te zetten. De songs zijn kort, direct en bevatten veelal rauwe emoties, waarbij thema’s als tijd, liefde, escapisme en gevoelens van opgeslotenheid centraal staan. Hierdoor voelt het album als een persoonlijke, soms rusteloze tocht door het alledaagse leven, waarin de luisteraar zich gemakkelijk kan herkennen. Muzikaal gezien schetst Gizmo een brug tussen dream pop en shoegaze, met soms kale, harde gitaarriffs, stevige percussie en af en toe prominente inzet van synths en strijkers. Desondanks blijft de dromerige zang steeds overeind en vormt zo een veilige cocon te midden van het instrumentale geweld. De productie kiest bewust voor een losse, bijna live-achtige benadering die de oprechtheid en directheid van het materiaal ten goede komt. Enkele opvallende nummers op het album zijn Escape, waarmee het album krachtig opent. Deze track valt op door zijn gelaagde, fuzzy gitaren en energieke drums, terwijl de zang juist zacht, haast fluisterend blijft. Een ander kenmerkend nummer is Don’t Give Up, een kort maar opvallend optimistisch liedje met nadruk op cymbalen en een sturende baslijn. Tot slot is Been Here Before een van de meest meeslepende tracks van het album, met een sound die doet denken aan legendarische bands uit het shoegaze-genre, en waarbij meerdere melodielagen en fluisterende zang samenkomen tot een meeslepende luisterervaring. Gizmo werd uitgebracht in het jaar 2023 en laat een artiest horen die de grenzen van haar eigen geluid opzoekt en waar nodig doorbreekt. Tanukichan weet op dit album persoonlijke thema’s en een markante, soms botsende productie te combineren tot een plaat die zowel eerlijk als relativerend aanvoelt. Gizmo biedt daarmee een soundtrack aan het moderne, soms chaotische leven, en weet juist in die imperfectie een grote mate van troost te bieden.