Jazz Samba

Absoluut onmisbaar voor elke jazzcollectie. Deels vanwege de Braziliaanse medewerking en deels vanwege “The Girl From Ipanema” wordt "Getz/Gilberto" vrijwel altijd gezien als de bossa nova-lp van Stan Getz. Maar "Jazz Samba" is net zo belangrijk en baanbrekend; het verscheen immers eerder en was in feite het eerste volwaardige bossa nova-album dat ooit door Amerikaanse jazzmuzikanten werd opgenomen. En het was net zo'n commercieel succes: het stond bovenaan de LP-hitlijsten en leverde met ‘Desafinado’ een eigen hit in de pophitlijsten op. Het was het echte begin van de bossa nova-rage en introduceerde verschillende klassiekers van het genre (waaronder ‘Bahia’ van Ary Barroso en ‘Desafinado’ en ‘Samba de Uma Nota Só’ [ook bekend als ‘One Note Samba’] van Antonio Carlos Jobim). Maar bovenal staat Jazz Samba op eigen artistieke verdiensten als een sprankelende, gracieuze verzameling die even subtiel geavanceerd is – in harmonie en ritme – als mooi. Getz en zijn medeprotagonist, gitarist Charlie Byrd – die er eigenlijk verantwoordelijk voor was dat bossa nova-platen naar de VS werden gebracht en Getz met de stijl kennis liet maken – hebben de perfecte touch voor de delicate, luchtige textuur van de bossa nova. Byrd was van zijn kant een van de eerste Amerikaanse muzikanten die de moeilijke, bruisende syncopaties van de bossa nova onder de knie had, en zijn solo's zijn licht en zangerig. Het spel van Getz is overigens voortreffelijk: hij combineert een warme, volle klank met een koele beheersing van de dynamiek; bovendien lijken de subtiel onconventionele harmonieën van Byrd de melodische vindingrijkheid van Getz nog meer te prikkelen dan gewoonlijk. Maar afgezien van de techniek begrijpt Getz intuïtief de romantiek en de onderliggende melancholie die inherent zijn aan de muziek, en dat is wat Jazz Samba echt tot zo’n baanbrekende klassieker heeft gemaakt.