Ik had toch al dood moeten zijn?

Ik had toch al dood moeten zijn?, waar gaat het boek over?Jonge man vermoedt dat hij Cadasil heeft, een erfelijke, dodelijke hersenziekte. Zijn vrouw en hij houden dit geheim. Een waargebeurd verhaal over dilemma’s, kinderwensen en naderend afscheid.Leven met Cadasil, een ongeneeslijke erfelijke ziekte met herseninfarcten en vasculaire dementieWat doe je als je vermoedt dat jij een erfelijke dodelijke hersenziekte hebt? En als je boven alles wilt voorkomen dat deze ziekte de jeugd van je hopelijk toekomstige kinderen ‘verpest’? Wat betekent het feit dat jullie de ziekte voor de buitenwereld geheimhouden? Wat betekent dit voor jou als liefhebbende toekomstige echtgenote? Wat gebeurt er als je samen je onzekerheid, frustratie en verdriet daardoor niet kunt delen met anderen? Dit prachtige boek vertelt het waargebeurde en pure verhaal waarvan niemand de hoofdpersoon zou willen zijn. In een openhartig verslag waarin beide hoofdpersonen vanuit hun eigen perspectief de wijze beschrijven waarop zij invulling geven aan de vele lastige levensvragen waarmee zij geconfronteerd worden. Een goudeerlijk boek over dilemma’s, naderend afscheid en vooral: bakken vol liefde. Over de auteur Majorie van Wijk De auteurs schrijven beide, vanuit hun eigen perspectief, hoe zij hun leven hebben ervaren. Hij, een jonge, ambitieuze kerel, en zij, een prachtige liefdevolle dame. Dit verliefde stel, met kinderwens, leert elkaar kennen tijdens een vakantie op Ibiza en blijft voor de rest van hun roerige leven samen. Marcel, We spreken over Marcel in de verleden tijd. Dit heeft te maken met het feit dat hij liever herinnerd wil worden zoals hij was en niet zoals hij geworden is door Cadasil. Hij was voorheen een ambitieuze kerel, met een drukke baan waarvoor hij veel naar het buitenland reisde. Marcel deed veel vrijwilligerswerk en maakte altijd tijd vrij om te sporten. Marcel zag het glas altijd half vol in plaats van half leeg. Hij was iemand die letterlijk en figuurlijk fluitend door het leven ging, en vond dat slapen tijdverspilling was, omdat je die tijd beter kunt gebruiken. Bovenal was Marcel een sociale man die nog steeds graag met iedereen een praatje maakt en altijd open staat voor het leggen van nieuwe contacten. Majorie, Als jongste telg van het gezin, groeide Majorie op in het midden van Nederland. In haar leven ontwikkeld ze de gedachten dat je uit alle situaties een les kan leren én kan doorgeven. Haar dromen houdt ze tijdens haar turbulente leven stevig vast. Één van deze dromen is mensen helpen. Majorie is een warme, vrolijke en liefdevolle vrouw, echt een mensen mens. Ze is creatief, attent en spontaan, loopt voor anderen net een stapje harder dan voor haarzelf. In de loop der jaren werd de behoefte steeds groter om ooit een boek te schrijven over het proces wat zij en haar man meemaken in de zoektocht naar een leven met een erfelijke progressieve ziekte. Ze staat erop: er moet meer bekendheid komen over Cadasil. Marcel zijn afscheidsbrieven voor de kinderen werden na elke reis steeds langer en de gedachten om daar iets blijvends van te maken groeide. Majorie is al vroeg in het proces gaan schrijven over het leven met Cadasil, ze kon het immers alleen maar aan het papier toevertrouwen. De kladblaadjes breidde zich uit tot volle notebooks. Toen kwam de dag dat ze samen besloten dit verder op te pakken en er een boek van te maken, voor hun kinderen ter herinneringen en voor hulp en steun voor andere mensen in een vergelijkbaar proces. En zie hier het resultaat. De auteurs zijn er enorm trots op dat ze met hun eigen gezin aan dit proces hebben kunnen werken en nu ook nog met z’n vieren het eindresultaat mee kunnen maken! Voorbeeldfragment Klik hier om een fragment van "Ik had toch al dood moeten zijn?" te lezen. Meer informatie ISBN 9789464891423 Editie 1 Hoofdauteur Majorie van Wijk Taal Nederlands Bindwijze Hardback Releasedatum 25 maart 2024 Aantal pagina's 248 Gewicht 530 gr Uitgever Boekscout NUR 402 - Waargebeurde verhalen Omvang (lxbxh) 24.7 mm x 16.5 mm x 2 mm Bijgewerkt op 18-09-2026, 18:59:18