Hitlers Holocaust - Deel 3

Verzet Voorjaar 1943. Het tij is gekeerd. De Duitse propaganda probeert nog uit alle macht te verhullen dat de oorlog voor hen verloren is. Hitler kan nog maar ÈÈn doel bereiken: de moord op de joden. Die wil hij tot elke prijs voltooien. Miljoenen joden sterven in kampen zoals Auschwitz en Treblinka. Buiten het Duitse rijk zint men op manieren om de Europese joden te redden. Hitler moet volledig verslagen worden. Alleen dan zal de massamoord stoppen. Naarmate de oorlog vordert wordt het steeds duidelijker dat de nazi's zullen verliezen. Dat wekt hoop bij de slachtoffers. Er ontstaat verzet in de getto's en in de kampen. Niet langer laten de joden zich zondermeer afslachten. In Treblinka en Sobibor vinden bloedige veldslagen plaats. Sommigen laten het leven, anderen vinden de vrijheid. 6 juni 1944, D-day. Het is nu nog slechts een kwestie van tijd voordat de kampen bevrijd zijn en Hitlers Duitse rijk door de gealliÎerden onder de voet gelopen wordt. Maar in de tussentijd doen de na zi's er alles aan om zoveel mogelijk joden in hun nederlaag mee te trekken. Bevrijding Juni 1944, D-day. In het westen rukken de Engelsen en de Amerikanen op, vanuit het oosten komen de Russen opzetten. De Duitsers zitten in de val. In sneltreinvaart proberen ze de oplossing van de "joodse kwestie" tot een einde te brengen. De gaskamer draait overuren. Ondanks de naderende nederlaag worden ook de tot dan toe nog vrije Hongaarse joden door de Duitse moordmachine gegrepen. Als de Russen de moordfabrieken in het oosten bereiken zijn de vogels al gevlogen. De meeste slachtoffers zijn weggevoerd naar Duitsland. Daar komen ze opnieuw in erbarmelijke omstandigheden terecht. Als de gevangenen uiteindelijk bevrijd worden, is het voor velen te laat. Ziektes, ondervoeding en uitputting hebben reeds teveel gevraagd. De daders plegen zelfmoord of vluchten. Voor de overlevenden begint een lange weg, een weg van verwerking en een zoektocht naar zin.