New Clear Child (RSD 2019)

New Clear Child, het derde en laatste studioalbum van A.R. Kane, uitgebracht in 1994 op Luaka Bop, combineert dream pop en pop-funk met elementen van triphop, jazz en downtempo chillout. Het album werd opgenomen in Londen en San Francisco met producer Chris Cuben-Tatum en markeert de hereniging van het duo na een pauze sinds hun album uit 1989, waarin Rudy Tambala een studio runde in Londen en Alex Ayuli zijn interesses volgde in Californië. Het duo schreef apart van elkaar nummers, wat leidde tot creatieve wrijving en resulteerde in een meer fragmentarisch album in vergelijking met hun eerdere gezamenlijke hoogtepunten. Toch bevat het album tedere songteksten, lome zang, zacht insinuerende grooves, soepele arrangementen, fretloze basmotieven, nostalgische tonen, digitale harp en losse trompet. De reacties waren gemengd. Simon Reynolds van Spin prees de jazzachtige pop-funk, maar had kritiek op de New Age-achtige kinderliedjesachtige teksten, terwijl Ned Raggett van AllMusic vond dat het album niet kon tippen aan het eerdere uitmuntende werk van de band. Neil Kulkarni van The Quietus merkte op dat de creatieve afstand tussen het duo het album onsamenhangend maakte, maar Bill Meyer van Option prees het als eersteklas muziek om bij te vrijen, met een spaarzame productie die het onderscheidt van rustige stormvoeding. Latere meningen, zoals die van In Sheeps Clothing, prijzen het als een cultklassieker en persoonlijke favoriet vanwege de fusie van invloeden. Het album werd uitgebracht als LP voor Record Store Day, duurt 38:50 minuten en toont de evolutie van A.R. Kane vanaf hun pionierstijd in de dream pop.