Concrete and Mud

Met zijn derde album, dat bepalend is voor zijn carrière, zou Morrow zijn plaats als lid van de country-elite van Los Angeles moeten versterken. ‘Concrete and Mud’ is een zelfverzekerd album, geworteld in Texas twang, southern stomp en old-school funky-tonk. Het album is grotendeels live opgenomen in de studio op een vintage Neve 8068-mengpaneel onder leiding van producer/technicus Eric Corne en laat ook Morrows kracht als songwriter, frontman en bandleider goed tot zijn recht komen. Muzikaal gezien is dit Sam Morrow op zijn best, energiek en opwindend. De melancholische klanken van Ephemeral en de opvolger daarvan uit 2015, There Is No Map – beide geschreven tijdens de eerste jaren van Morrows soberheid – zijn vervangen door iets dat meer representatief is voor Morrows liveshows, waarin hij aan het hoofd staat van een band van plugged-in rootsrockers. Dienovereenkomstig verdubbelt ‘Concrete and Mud’ de mix van countryfunk en gitaargedreven southern rock, doorspekt met treinbeats, Telecaster-twang, bluesy slide-gitaar, wervelende orgelklanken, met Morrows grote, dreunende stem op de voorgrond. Er is ook evenwicht. Voor elke stoere countryrocker als “Heartbreak Man” of “Good Ole Days” is er een prachtige, emotionele klap in de maag als “San Fernando Sunshine” of “The Weight of A Stone”. “Het sentiment is”, voegt hij eraan toe, “dat de dingen die ons verenigen sterker zijn dan de krachten die ons verdelen.”