Dark Horse

Op 30 januari 2026 verschijnt Dark Horse, het zevende studio-album van saxofonist Susanne Alt. Dit album is opgenomen in dezelfde inspirerende sessies in New York die eerder in 2024 leidden tot het album Royalty For Real. Dark Horse vormt een eigenzinnige, maar verwante partner. De groove-gedreven composities zijn vastgelegd in één energieke golf door vooraanstaande Amerikaanse musici en Alt zelf. Dark Horse ontstond toen Alt in New York aankwam met meer materiaal dan verwacht. Waar Royalty For Real een terugkeer betekende naar akoestische jazz en een eerbetoon aan trompettist Roy Hargrove, richt dit nieuwe album zich op ontdekking. Het resultaat is een samenhangend beeld van Alt’s artistieke kracht in volle vaart: melodieus, ritmisch meeslepend en voortdurend in dialoog met de stad en de muzikanten om haar heen. Centraal in het album staat het gelijknamige concept: de “dark horse” - een onverwachte, onwaarschijnlijke kracht die de omgeving transformeert en doorzettingsvermogen beloont. Alt belichaamt deze geest en suggereert dat openheid en vastberadenheid niet alleen onzekerheid kunnen doorstaan, maar dit ook omzetten in vaart, creativiteit en betekenis. De klank van Dark Horse is warm en direct, waarbij rauwe randen intact blijven. Alt's lijnen putten uit soul, funk, latin en bop, terwijl de New Yorkse ritmesectie een elastische en dynamische pulse aanhoudt en nieuwe ideeën ontwikkelt. Het is dezelfde chemie die Royalty For Real aandreef, nu herschikt in dienst van verkenning boven eerbetoon, proces boven blauwdruk, en beweging boven bestemming. Hoogtepunten op het album zijn onder meer de met funk doordrenkte opener Jazz Biotic, het fusion-georiënteerde Altitudes of Freedom en het rauwe, krachtige titelnummer Dark Horse. Au Privave van Charlie Parker werd spontaan opgenomen toen de pianist laat arriveerde, terwijl Maple Jam een knipoog is naar pianist Larry Willis. Cannonballin’ en Jonesin’ eren de bassist en de drummer van de band, en Kalunga Dance geeft de sfeer weer van de wijk waarin de studio is gelegen. Dark Horse is een vooruitziend album. Het is een uitnodiging om het onverwachte te omarmen en te vieren; immers kan er zomaar een onverwachte winnaar verschijnen. Het album wordt gedragen door een elite ritmesectie: Toetsenvirtuoos James Hurt laveert moeiteloos tussen free‑jazz, mainstream en hiphop/elektronische muziek, en werkte onder anderen met Abbey Lincoln, Sherman Irby en Jacques Schwarz‑Bart. Bassist Gerald Cannon speelde jarenlang in de band van Elvin Jones en was musical director bij McCoy Tyner. Drummer Willie Jones III toerde met Milt Jackson, Arturo Sandoval en vele anderen; Cannon en Jones III speelden bovendien zeven jaar samen in Roy Hargrove’s band. Susanne Alt | Alt-, Tenor- en Sopraansaxofoon, Fluit, Percussie James Hurt | Fender Rhodes, Piano, Clavinet, Orgel, Synth, Percussie (track 3) Gerald Cannon | Bas Willie Jones III | Drums