Everything's Alright Forever

Gelukkig ondergebracht bij Creation Records – hun begrijpelijke spirituele thuis, gezien de connectie met My Bloody Valentine – creëren The Boos op hun tweede album een mooie maar beperkte ode aan de iconen van fuzzpedalen, melancholie en hooks. Op het moment van uitgave leek Forever niet veel meer dan weer een standaard blissout-album, maar terugkijkend is er meer te vinden dan op het eerste gezicht lijkt. Toch is Forever meer een anticipatie op wat komen gaat dan een op zichzelf staand album. Vooral Carr is nog steeds duidelijk in de ban van het baanbrekende gitaarwerk van Kevin Shields, met misselijkmakende riffs en schakeringen in overvloed. Producer Ed Buller levert solide werk door het toenmalige standaardgeluid van The Boos aan te passen en de rechttoe rechtaan rockkant van de groep en hun experimentele neigingen vast te leggen met inventieve, weelderige arrangementen. Luister eens naar “Lazy Day”, een kort maar krachtig nummer waarin Carr's nucleaire gitaren worden onderbroken door plotselinge overgangen naar zang en akoestisch gitaarspel in een snel, ademloos tempo. Sice is het geheime wapen van de groep; zijn zoete, koorknaapa