Ou Est La Maison Du Fromage?

Deze heruitgave van het allereerste album van John Cooper-Clarke is ronduit een knaller – en laat zien hoe goed de beste Bob Dylan-lookalike uit Salford het publiek wist te boeien en poëzie weer tot een populaire kunstvorm wist te maken. Zijn stilistische voorbeelden zijn de Liverpoolse dichters uit de jaren ’60, en hun invloed is duidelijk merkbaar in nummers als „Film Extra’s Extra“ of het hilarische maatschappelijke commentaar „Daily Express (You Never See a Nipple In)“. Veel van zijn bekendste gedichten krijgen hier al vroeg een eerste uitvoering (voor een relatief welwillend publiek), waaronder „Kung Fu International“ en „(I Married A) Monster from Outer Space“, naast zijn allereerste single, „Psycle Sluts (Part 1)“. Maar ondanks alle humor zit er, zodra de humor de aandacht heeft getrokken, ook veel scherpe maatschappelijke observatie verborgen in de teksten. Een mix van live-optredens, demo’s en repetities (grotendeels zonder begeleiding, zonder de Invisible Girls, die hem op zijn latere studioalbums zouden begeleiden, hoewel nummers als ‘Split Beans’ eigenlijk een behoorlijk volwaardige, zij het minimale, begeleiding hebben). Misschien is het uiteindelijk vooral iets voor completisten, maar gezien de schaarste aan beschikbaar materiaal van Cooper-Clarke is elk klein beetje een buitenkansje. En dit is zeker niet het geluid van een leeggeschraapt vat. Een genot en een puinhoop, maar toch hilarisch.