Buch in de Bajes III - vrouwen

Na twee seizoenen met criminele mannen vond Menno Buch het de hoogste tijd om zich tussen de misdadige dames te begeven. "Het was een wereld van verschil.” Hij verkeerde vier maanden met zijn team in een hotel in Noord-Limburg, om de hoek bij de Peniten­tiaire Inrichting Ter Peel. 2,5 uur rijden vanuit de Randstad en een heel andere wereld: "Het ruikt daar de hele dag naar prei en ik moest nogal wennen aan het dialect. Het is Nederland, maar nog veel meer Limburg.”Verhalen van vrouwenMenno Buch zat daar met een reden: hij wilde de verhalen horen van de vrouwelijke gedetineerden. Dat was een kwestie van de lange adem. Na twee jaar rond mannelijke gevangen te hebben verkeerd, kende Buch het klappen van de zweep, maar de dames vergden een compleet andere aanpak. "Het heeft veel meer tijd gekost om dit programma te maken, omdat het even duurde voordat ik het vertrouwen van de vrouwen had gewonnen. Zij gaan zorgvuldiger om met datgene wat ze met je willen bespreken.”VreselijkDie voorzichtigheid is vooral te wijten aan de vreselijke verhalen die de vrouwen bij zich dragen. "Het komt maar zelden voor dat je een ordinaire roofovervaller tegenkomt in een vrouwen­gevangenis. Vrouwen plegen niet zo maar een misdrijf, er zit vaak een tragedie achter. Dat was een wereld van verschil met de mannen.”LichtpuntjeEn dat levert veel heftige momenten op. "Ik sprak vrouwen die waren misbruikt als kind, een vriend ­kregen die ze sloeg, vervolgens verslaafd raakten aan de drugs en dan ook nog een kind kregen dat overleed. Elke keer als ik dacht dat het niet erger kon, kwam er nog iets bij. Eén bak ellende, zonder enig lichtpuntje. Dat was het ergste, dat ze zelf geen hoop meer hadden. Wat ik dan kan doen? Luisteren en proberen zo’n vrouw op de één of andere manier toch te stimuleren. Maar zulke gevallen vergeet je niet zomaar, die neem je mee naar huis.”DrugsMenno wil graag nog een misverstand uit de weg helpen. Het is niet zo dat – zoals velen denken – vrouwengevange­nissen slechts worden bevolkt door ordinaire types. Nee, het kan iedereen gebeuren. "De gevangenen zijn van alle rangen en standen. Je kunt uit een fantastisch milieu komen, alles op een rijtje hebben en dan kan het toch misgaan. Vooral door drugs. Vroeger dacht ik heel liberaal over drugs, inmiddels ben ik ervan overtuigd dat het staatsvijand nummer 1 is. Dat zie je ook heel goed terug in het programma.”