Fernando De Luca - Dufour: Pièces De Clavecin (2 CD)

Een obscuur hoekje van de Franse barok belicht: de enige beschikbare opname van de enige bewaard gebleven verzameling van een Parijse organist en componist.Over Pierre-Thomas Dufour is bijna niets met zekerheid bekend, behalve zijn dood in Parijs op 30 december 1786 en de publicatie in 1770 van deze verzameling klavecimbelwerken die zijn naam dragen. Waarschijnlijk schreef hij nog veel meer, zowel voor klavecimbel als orgel, aangezien de titelpagina van de collectie ons informeert dat Dufour organist was van de Eglise de Saint-Jean-en-Grève en de Eglise Saint-Laurent, beide in Parijs.De collectie is verdeeld tussen dansen (gigues, courantes, allemandes en musettes) en gestileerde evocaties die worden aangeduid door hun titels naar de mode van Couperin: 'The Blacksmiths', 'The Doves' enzovoort. In zijn booklet essay merkt de klavecinist Fernando De Luca op dat deze toongedichten niet minder levendig gekleurd en gedramatiseerd zijn dan hedendaagse doeken van Boucher en Watteau. Er zijn ook twee op zichzelf staande soloconcerten voor het instrument, in Bes en Es groot. De concerti, gegoten in de conventionele drie delen, delen een grandeur van geest met de meer statige van de individuele stukken zoals 'La Triomphante' en 'La Sincere'. Ondanks zijn obscuriteit is er geen reden om Dufour als een 'mindere' componist te beschouwen op basis van deze slanke collectie, vooral nu deze in zijn geheel is opgenomen. Er ontstaat een portret van Dufour zelf, als een gecultiveerd en kosmopolitisch musicus, goed op de hoogte van de hedendaagse trends, niet alleen in de Franse muziek maar ook daarbuiten, met name in de Italiaanse stijl van de twee concerti. De collectie sluit af met een spectaculaire beiaard in imitatie van de kerkklokken die in heel Parijs (en elke andere Europese stad) op het kwartier luidden.Fernando De Luca heeft een indrukwekkende discografie opgebouwd voor Brilliant Classics, waaronder omvangrijke en even baanbrekende sets van de complete klavecimbelmuziek van Christoph Graupner (96131) en Christophe Moyreau (96285). er is veel te bewonderen aan dit opnameproject... een monumentale onderneming... [luisteraars zullen] zowel Graupner's als De Luca's faciliteiten bewonderen, en worden beloond met aantrekkelijke muziek die met vertrouwen wordt gebracht.' (Tijdschrift voor Oude Muziek)