Erik Leuthäuser - Wünschen (CD)

Je moet het gewoon zeggen, en in dit geval is het niet overdreven: er is nog nooit een album geweest als 'Wünschen' (Wensen). Iets vergelijkbaars? Geen sprake van! De overtuigende kracht van deze liederencyclus ligt in de eenheid van zijn tegenstellingen, uitgedrukt in het onderwerp en de keuze van muzikale middelen, evenals een line-up van spelers uit verschillende generaties, continenten, en muzikale concepten. Dit is een album zo alomvattend als het leven zelf, en zo kleurrijk en onvoorspelbaar als een film van de gebroeders Coen. Erik Leuthhäuser is een jonge zanger uit Berlijn. De verschillende geschiedenissen en oorsprongen van de liedjes op Leuthäusers album vertellen veel over de man zelf. Hij herinterpreteert sommige liederen, zoals Friedrich Hollaender's 'Wenn ich mir was wünschen dürfte' (Als ik een wens mocht doen). Andere zijn muzikale versies van gedichten en liederen, zoals het geval is met een stuk van Dorthea 'Dota' Kehr. We hebben jazz standards van Wayne Shorter en Duke Ellington aangevuld met Leuthäusers Duitse teksten. En dan zijn er nog de eigen composities van Erik Leuthäuser. Sommige stukken op het album zijn bekend, omdat ze al eens op plaat zijn gezet. Toch zijn Leuthäusers interpretaties geenszins coverversies, maar eigent hij zich de stukken toe en maakt ze tot de zijne. Als Erik deze stukken zingt, klinken ze alsof ze exclusief toebehoren aan Leuthäuser en zijn toehoorders. Uiteindelijk doet het er niet echt toe waar de stukken vandaan komen of hoe Leuthäuser ze op het spoor is gekomen; ze zijn nu gewoon van hem: 'Het is allemaal heel persoonlijk. Ik ben niet bezig met de stilistiek of een bepaald doelpubliek. Ik heb gewoon al mijn muzikale ideeën aan elkaar geknoopt en er muziek van gemaakt.' Een belangrijke reden waarom dit muzikale portret zo veelzijdig is, ligt in het vermogen van Leuthäusers medemusici om zich onder te dompelen in de muzikale taal van de zanger. Wereldreiziger Greg Cohen speelt niet alleen bas; als producer heeft hij het album ook sympathiek begeleid. Net als Leuthäuser is Cohen een uitmuntend verteller. Hij speelde met o.a. Tom Waits en John Zorn, en speelde in de Robert Altman film 'Short Cuts'. Ook gitarist Kurt Rosenwinkel en drummer Joey Baron zijn belangrijke spelers in de New Yorkse jazzscene. Als tweede drummer brengt Earl Harvin de expressieve understatement waar hij bekend om stond als lid van de indierockband Tindersticks in de productie van Leuthäuser. De Oostenrijkse pianist Elias Stemeseder had al succes met de uitzonderlijke Amerikaanse drummer Jim Black, en de Island-gitarist Daniel Böavarsson is al sinds hun gezamenlijke schooltijd een goede muzikale metgezel van Leuthäuser.