Emiliano Messiez - Ahora (CD)

De tangomuziek, afkomstig uit Argentinië en Uruguay, heeft zich, net als vele andere genres, ontwikkeld van zijn oorspronkelijke wortels tot het formaat dat vandaag de dag bekend en geliefd is in de hele wereld Het woord 'tango' is volgens sommigen afgeleid van het Latijnse woord 'tangere', wat 'aanraken' betekent In zijn begindagen was de tango de culturele expressie van immigranten en maatschappelijke verschoppelingen in de sloppenwijken en bordelen van Buenos Aires. Deze eerste generatie tangospelers uit Buenos Aires werd 'Guardia Vieja' (de Oude Garde) genoemd. Het kostte tijd om zich in bredere kringen te verspreiden, maar in de jaren 1920 was de tango populair geworden onder de bredere samenleving van de stad, naar de barrios of buurten van de middenklasse en vervolgens naar de Argentijnse bovenklasse. In de loop der jaren heeft de tango een lange stilistische weg afgelegd, van zijn wortels tot de Gouden Eeuw van de jaren 1930 en 1940 en de Tango Nuevo van Astor Piazzolla in de jaren 1950 en 1960. Vandaag de dag kent de tango een aantal nieuwe stijlen waarin elementen van jazz en elektronica samensmelten terwijl de traditie behouden blijft. Dit album, met drie van de bekendste hedendaagse aanhangers van de stijl, Horacio Romo, Pablo Agri en Emiliano Messiez, is een trio-opname met een formaat dat enigszins onconventioneel is in de tangowereld. Het meest bekende kader voor tangomuziek zijn natuurlijk de 'Orquestas Típicas' met vaak meer dan een dozijn vertolkers, maar kleinere formaten met vier tot zes spelers zijn ook populair. Het typische tangotrio bestaat uit piano, bandoneon en contrabas. Over de bezetting van dit trio zei pianist Emiliano Messiez: 'Het is niet zo gebruikelijk om een trio te vinden met piano, bandoneon en viool. Toen we voor het eerst over dit project begonnen te praten, waren we bezorgd dat het basgeluid zou ontbreken, maar toen we eenmaal begonnen te spelen, realiseerden we ons dat dit niet echt een probleem is.'