Lover's Ghost

Als je echt kennis wilt maken met traditionele Ierse muziek, verder wilt kijken dan de flitsende jonge en enthousiaste traditionalisten of luide en snelle rockbewerkingen (hoe dol we daar ook op zijn!) en de bron wilt ontdekken waar de magie ontstaat, dan moet je dit album aanschaffen. Het getuigt van zowel meesterschap als kunstenaarschap. Maar wees gewaarschuwd: het kan moeilijk zijn om het uit de cd-speler te halen. De instrumentale stukken zijn effectief geplaatst en goed uitgebalanceerd, leuk om naar te luisteren en ze maken je nieuwsgierig naar het volgende nummer of de volgende melodie. Ik vond vooral de combinatie van fluit en doedelzak in de intro van het langzame nummer ‘After Dawning’ erg mooi, gevolgd door een prachtige solo op de uilleann pipe. Cran is ongelooflijk effectief in het creëren van spanning en tempo in de langzame nummers – nog iets wat hen boven veel van hun tijdgenoten uit tilt. Deze jongens weten ook hoe ze elkaar moeten afwisselen, door te wisselen tussen pijpen en fluiten voor de melodie, waarbij ze volledig gebruik maken van het muzikale vocabulaire van het trio. Cran gebruikt ook vocale arrangementen om continuïteit te creëren met hun instrumentale stukken. Het gedreun van de pipes draagt bij aan het magische gevoel dat ze oproepen. Net als bij de didgeridoo heeft dat constante lage geluid iets opwindends. Maar ook vocale drones kunnen datzelfde gevoel oproepen, en dat is precies wat Cran doet in ‘Oakum (Sé Oakum Mo Phriosúin)’, een treurige ballade over een oakumplukker die veroordeeld is tot het werkhuis om touwen uit elkaar te halen voor gebruik bij het afdichten van schepen.