Rrröööaaarrr

Voivod werd in 1982 opgericht in Jonquière, Quebec, door zanger Denis “Snake” Belanger, gitarist Denis “Piggy” D'Amour, bassist Jean-Yves “Blacky” Thériault en drummer Michael “Away” Langevin. Voivod nam een reeks demo's op voordat hij de aandacht trok van Brian Slagel en een deal tekende met Metal Blade Records. Het resultaat was het debuutalbum van de band »War And Pain«, dat in augustus 1984 werd uitgebracht. Destijds deelden alle vier de leden een appartement in Montreal en leefden ze van 150 dollar per week aan bijstand. Nu ze hun school al achter de rug hadden, konden ze bijna elke dag repeteren, wat leidde tot de creatie van hun tweede album »Rrröööaaarrr«. Terwijl het album werd opgenomen, werd bijna al hun apparatuur gestolen uit de repetitieruimte. Om geld in te zamelen, organiseerden de band en hun manager Maurice Richard het legendarische festival “World War III”. En hier ontmoetten ze Karl-Ulrich Walterbach, die Voivod overtuigde om te tekenen voor zijn label Noise Records. »Rrröööaaarrr« zag uiteindelijk het daglicht in maart 1986. Met nummers als “Ripping Headaches”, “Thrashing Rage” of het ultieme “To The Death!” is het tot op de dag van vandaag een van Voivods meest extreme albums. Makkelijk luisteren was het niet. “Rond 1985/86 versnelden we het tempo van onze muziek echt”, zegt Michael Langevin in het boek »Damn The Machine. The Story Of Noise Records« van de Amerikaanse auteur David E. Gehlke. “Ik denk dat iedereen misschien probeerde om Slayer te overtreffen. Ik weet niet zeker waarom – ik denk dat we misschien iets sneller waren dan wat we muzikaal konden bereiken. […] Het spelen ging een beetje snel, maar het is vreemd omdat ik me herinner dat we op dat moment, toen we »Rrröööaaarrr« repeteerden in de jamruimte, ik dacht: dit is het beste wat er is. Het is goed als je dat hebt – er is altijd een podium waarop de band zich onoverwinnelijk voelt.” Na een tijdje niet beschikbaar te zijn geweest, geeft deze ultieme editie van Voivods tweede album je de kans om zelf te oordelen of »Rrröööaaarrr« echt het beste werk van de Canadees is of niet.