Life Is Funny That Way

Life Is Funny That Way van Fay Victor & Herbie Nichols Sung Quintet is een jazzalbum dat een eerbetoon brengt aan de unieke nalatenschap van de jazzcomponist Herbie Nichols. Het project wordt geleid door de gerenommeerde zangeres, tekstschrijfster en arrangeur Fay Victor, die samen met het Herbie Nichols Sung Quintet bestaande Nichols-composities opnieuw interpreteert met innovatieve arrangementen en met veel expressie en vrijheid benadert. Het album verscheen in 2024 en bestaat uit twee LP’s. Victor staat bekend om haar avontuurlijke benadering van jazzvocalen, iets dat op dit album bijzonder goed tot uitdrukking komt. Ze schreef eigen teksten bij Nichols’ vaak instrumentale composities, gaf sommige werken zelfs nieuwe titels, en haar zang beweegt zich van krachtige, brede uithalen tot bijna sprekende, nerveuze passages. Daarmee creëert ze een sfeer die doet denken aan vocale pioniers als Betty Carter en Ellen Christi. De band, met Michael Attias op saxofoon, Anthony Coleman op piano, Ratzo Harris op contrabas en Tom Rainey op drums, vult deze expressieve zang aan met een energieke en eigenzinnige interpretatie van Nichols’ gelaagde melodieën. Het album bevat onder meer de tracks Life Is Funny That Way, Bright Butterfly en Descent Into Madness. Life Is Funny That Way is een uitgesproken voorbeeld van Victors vernieuwende tekst en interpretatie, waarbij haar stem voortdurend het narratief bepaalt en de band speels meeslingert. Bright Butterfly laat de beweeglijkheid van de band horen, met melodische lijnen die dansend en licht aanvoelen. Op Descent Into Madness creëert de combinatie van spannende ritmiek en de breed uitwaaierende stem van Victor een ongrijpbare, bijna hallucinerende sfeer. De twee LP’s bieden in totaal een diepe duik in het werk van Nichols, waarbij Victor en haar quintet de dynamiek tussen improvisatie en het originele materiaal optimaal benutten. Life Is Funny That Way weet zo het werk van Herbie Nichols fris en relevant te houden, met een zielvolle en aardse benadering die recht doet aan zowel de technische complexiteit als de emotionele rijkdom van zijn composities. Dit album positioneert zich daarmee niet alleen als een eerbetoon, maar ook als een op zichzelf staande, expressieve bijdrage aan het hedendaagse jazzlandschap.