Juilliard String Quartet Plays Arnold Schoenberg

Het Juilliard Quartet bracht zijn “diepgaand intelligente” Schönberg-interpretaties (grammofoon) over een nog langere periode – vier decennia – de studio in, te beginnen met zijn eerste passage door de genummerde strijkkwartetten in 1951/52 (“Magnificent Recordings” – Gramophone). The Juilliard keerde in 1975 terug naar de 30th Street Studio in Columbia voor een stereoremake van de vier ‘officiële’ kwartetten, nu gekoppeld aan de eerste opname van het vroege D-majeurkwartet door het ensemble – een charmant studentenwerk dat bijna voor Dvořák zou kunnen worden aangezien.Maar het waren niet alleen de technologische ontwikkelingen die het Juilliard Quartet ertoe aanzetten om Schönberg opnieuw op te nemen, na jarenlang de kwartetten regelmatig tijdens concerten te hebben uitgevoerd. In een interview met de producer van de opname over hun evoluerende interpretaties spraken de spelers over een steeds romantischere benadering, vooral bij nrs. 3 en 4, met minder nadruk op ritmische gedrevenheid maar een grotere emotionele intensiteit. Met de set wonnen ze in 1977 de Grammy voor Best Chamber Music Performance.De mono- en stereokwartetcycli zijn beide opgenomen in de nieuwe 7-cd-collectie van Sony Classical met de volledige opnames van Juilliard Schönberg. En er zijn ook twee Juilliard-versies ter vergelijking – één uit 1966 (de LP-première van het werk), de andere uit 1985 – van het buitengewoon intense Strijktrio dat Schönberg componeerde in de nasleep van een zware hartaanval waardoor zijn hart niet meer klopte. Iets van die ervaring vind je terug in de muziek. En ter vergelijking: de opname door de New York Philharmonic van Schönbergs weelderige orkestrale arrangement van zijn Verklärte Nacht in de Pierre Boulez-collectie wordt hier aangevuld met de slankere originele sextetversie, waarbij het Juilliard Quartet in 1991 werd bijgestaan door violist Walter Trampler en cellist Yo-Yo. Ma.