Alex

Alex Lipinski's titelloze album "Alex" is een folk-rockabillyplaat die in 2017 werd uitgebracht en waarop de kenmerkende akoestische sound van de Britse artiest goed tot zijn recht komt. Het album werd geproduceerd door Anton Newcombe van The Brian Jonestown Massacre in zijn studio in Berlijn en werd in slechts zes uur opgenomen, waarbij Lipinski op een oude akoestische gitaar speelde en zijn broer Adam op een extra gitaar. De productie heeft een intieme, rauwe kwaliteit die luisteraars meeneemt in Lipinski's wereld van introspectieve songwriting en krachtige zang. Newcombe prees het album en noemde het "een jonge man die mijn tijd en moeite waard is" en merkte op dat "deze nummers alle kwaliteiten van tijdloze muziek hebben". Het album bevat tien nummers die elementen van de boze jonge Dylan combineren met de gevoeligheid van folkrock en rockabilly, waardoor een geluid ontstaat dat zowel eigentijds is als geworteld in klassieke muzikale tradities. Het album toont Lipinski's veelzijdigheid als artiest, die in ongeveer veertig minuten tijd varieert van momenten van pijnlijke intimiteit tot uitingen van vocale kracht en soulvolle verlangen. Zijn zangstijl roept vergelijkingen op met meer ervaren artiesten als James Taylor en Jackson Browne, maar behoudt een unieke bittere en door het leven geharde kwaliteit die authentiek van hemzelf lijkt. De tweede helft van het album leunt sterker op het door Dylan beïnvloede terrein, hoewel Lipinski zich meer dan alleen een moderne Dylan-kloon profileert. Zijn muziek springt met een meeslepende energie uit de luidsprekers, wat doet vermoeden dat zijn kracht ligt in de live-interpretatie van zijn materiaal. Het album positioneert Lipinski met succes als een serieuze artiest die bredere erkenning verdient.